Mijn werk ontstaat vanuit een fascinatie voor de gelaagdheid van het menselijk brein en de subtiele wisselwerking tussen binnen- en buitenwereld. Ik onderzoek hoe neurologie, gedrag, stilte en waarneming onze werkelijkheid vormen en ontwikkel daarbij een eigen beeldtaal. Thema’s als afzondering en verbondenheid, mens en natuur, orde en ontregeling keren terug als spanningsvelden waarin tegenstrijdigheden naast elkaar bestaan. In serene, poëtische en soms licht vervreemdende beelden nodig ik de kijker uit te vertragen, het begrijpen even los te laten en ruimte te maken voor ervaring. Met mijn fotografie wil ik een plek creëren waar complexiteit niet opgelost hoeft te worden en waar lagen, paradoxen en stilte mogen bestaan.

Stilte Mist

In Stilte Mist onderzoek ik ADHD-I (voorheen ADD), een minder zichtbare vorm van ADHD, die vooral bij vrouwen lang onontdekt blijft. De serie laat de spanning zien tussen een rustige buitenkant en een binnenwereld die voortdurend beweegt. Wat stil lijkt, is dat niet. Ordening wordt gezocht en weer verbroken. Het verborgene, vervaging en beweging maken maskeren, afdwalen en aanpassen voelbaar. Tegelijk komen coping-mechanismen, hyperfocus en verbeeldingskracht naar voren. Verstilde momenten tonen afzondering en het verlangen naar blijvende rust. Zodra die rust bereikt lijkt, verschuift de aandacht opnieuw naar wat prikkelt, beweegt of mogelijk is. Zo volg ik de steeds terugkerende zoektocht naar een niet vastliggend evenwicht.

Hier, ergens tussen stilte en beweging, wordt zichtbaar wat meestal verborgen blijft.