Mijn naam is Jan van Helden (1993). Schoonheid en betekenis schuilen voor mij in vluchtige, onvoorspelbare momenten en alledaagse details: hoe het licht binnenvalt, een herinnering, een ontmoeting, een verlangen, een droom of een ogenschijnlijk onbeduidend woord.
Mijn werk is een visuele zoektocht om de veranderlijke wereld om me heen te leren kennen. Fotografie is mijn manier om die wereld even vast te houden en een eigen verhaal te schrijven.
Érin. Een portret.Érin is een klein dorp in Noord-Frankrijk, waar mijn ouders, jongere zus en ik vijfentwintig jaar geleden ons tweede thuis vonden. Een kleine, verlaten boerderij, verstopt in het hoge gras.
Samen maakten we een wereld vol dierbare herinneringen, maar het bleef ook altijd een plek die terughoudend en aarzelend was. Het decor van mijn opgroeien, in een gezin waar weinig werd gesproken. We bewogen voortdurend tussen twee huizen, bleven voorbijgangers in het dorp en werden ondanks de nabijheid ook passanten voor elkaar.
Érin is een mozaïek. Een portret van een kleine wereld. Het is een poging om houvast te vinden in een leven dat broos en vluchtig is. Ik cirkelde en cirkelde langs de huizen, paden, kieren en gezichten van het dorp. Ik dwaalde door de dagen, op zoek naar ons thuis. Dit is mijn zoektocht.
www.heldenvanjan.comHier, ergens is ons thuis.
